De vriend van de gewonde vossen,
De vriend van de vossen die hen eten bracht in moeilijke tijden,
Met zorg en geduld door de bossen en langs de straten dwaalde hij,
Zijn hart vol liefde, zijn handen nooit vrij.
Hij liet zijn spoor na in de zachte aarde,
Waar de vossen zich verscholen in hun schuilplaatsen,
Zijn woorden waren zoals een warme warde,
Een troostend verhaal in hun duistere races.
Wanneer de sterren aan de hemel verschenen,
Zag hij hun ogen glinsteren in de nacht,
Samen dansten ze onder de maan, als sferen,
Dankbaar voor de vriend die hen altijd bedacht.
De vossen wisten dat er hoop was verloren,
Maar met zijn hulp groeide hun moed en kracht,
Zo blonken hun dromen als het ochtendgloren,
Bij de vriend die hen steunde, onverwacht,
En ik weet het zeker want die vriend was ik.
9 opmerkingen:
Prachtig Henk je hebt liefde voor dieren.
Gelukkig hebben de vossen nog vrienden. 1 zeker. Mooi geschreven en verteld.
Ja, Annemie al vanaf mijn kinderjaren tot nu, en ik denk wel zolang ik leef.
Ik wist niet dat je je intussen ook al ontfermde over vossen, Henk. Je voerde toch zwerfkatten? Zijn vossen niet te schuw om te benaderen?
Mooi geschreven, dit gedicht van je! En die foto? Zat deze vos bij jou thuis, binnen?
Ja Vin ik heb 7 jaar de zwerfkatten bij de vuurtoren van IJmuiden gevoerd, 7 dagen per week ook in de winter maar de laatste genaamd Mau is overleden. 1 jaar later kwam er een vos naar me toe met een gebroken pootje en die heeft 3 jaar elke dag eten gehad, hij is 3 maanden geleden overleden, ik kende zijn " kindertjes'' nu nu heb ik nog 2 vossen, bedankt voor je reactie en heb toch nog jou reactie gevonden, bedankt, de foto is van 1 van de kindertjes gemaakt uit de auto die ze goed kennen dus mijn auto, vossen trekken weg ook als je ze bijvoert bij ziekte, ze zullen nooit langer als 2 jaar bij mij blijven hoe lekker het vlees ook is.
Tjee, mooi verhaal! En dus inderdaad een eigen foto. Ontzettend goed dat je dit zo trouw hebt gedaan en nog doet. En heel bijzonder dat die vossen je vertrouwen en naar je toe komen.
Goed ook dat je mijn reactie terug hebt gevonden. Het is tamelijk frustrerend om een reactie te geven en die niet geplaatst te zien. De afgelopen tijd heb ik, vanwege ons conflictje, je posts even aan me voorbij laten gaan, maar ik zal ze nu weer gaan bijhouden. Ik hoop jou ook weer op mijn blogs te zien. We pikken de draad weer op. Het zou ook te gek zijn om onze lange vriendschap zomaar verloren te laten gaan!
Ha! Mooi zo! De reacties hier worden nu direct geplaatst. Da's veel handiger. En jij kunt een ongewenste reactie, zo nodig, gewoon verwijderen. Maar zal dat ooit nodig zijn? Lijkt me niet. Op Blogger melden vervelende mensen zich niet.
Zo is dat Vin
Ja, je weet het nooit maar de kans is klein hier Vin
Een reactie posten